227 و من دعاء له عليه السّلام يلجأ فيه إلى اللّه ليهديه إلى الرّشاد از دعاهاى امام عليه السّلام است و در آن از خداوند تقاضاى هدايت به خير و صلاح مىكند . « 1 » خطبه ( دعا ) در يك نگاه اين دعا كه از دعاهاى بسيار پرمعنا با مضامين عالى است در واقع از دو بخش تشكيل شده است : در بخش اوّل سخن از محبّت خداوند نسبت به بندگان و توكّل كنندگان بر او و آگاهى از اسرار درون آنهاست .

--> ( 1 ) . سند خطبه ( دعا ) : تنها كتابى كه اين دعا در آن وارد شده و نشان مىدهد از منبعى غير از نهج البلاغه گرفته شده ، اضافاتى دارد كه معلوم مىشود از منبعى غير از نهج البلاغه آن را گرفته است « صحيفهء علويهء اوّلى » است كه عالم بزرگوار « سماهجى » آن را گردآورى كرده است و در مصباح شيخ طوسى نيز آمده است كه امام سجاد زين العابدين عليه السّلام اين دعا را بعد از ركعت سيزدهم و چهاردهم روز جمعه قرائت مىفرمود . ( مصادر نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 170 ) . قابل توجّه اينكه سماهجى كه نام او شيخ عبد اللّه بن صالح بن على بن احمد البحرانى است منسوب به « سماهيج » كه قريه‌اى است در يكى از جزاير اطراف بحرين ، از علماى قرن دوازده هجرى است كه مردى غيور و عامل به معروف و ناهى از منكر بود و آثارى دارد كه از جملهء آنها « صحيفهء علويهء اولى » است و در سال 1135 در بهبهان چشم از دنيا فروبست . ( مصادر نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 81 ) .